Tutaj jesteś: Home :: Dziecko :: Noworodek :: Niezwykłe pierwsze dni - noworodek

Niezwykłe pierwsze dni - noworodek

NoworodekOd dnia narodzin do ukończenia pierwszego miesiąca życia,dziecko nazywane jest noworodkiem. To bardzo trudny okres dla wszystkich: dla maleństwa, które musi przystosować się do tak odmiennych warunków, nauczyć się samodzielnie oddychać, jeść i trawić pokarm, porządkować liczne bodźce docierające do niego, ale i dla rodziców, którzy dopiero poznają swoje dziecko.
 
"Uroda" noworodka, czyli jak wygląda dziecko tuż po porodzie
Noworodek zwykle nosi ślady porodu, dlatego nie wygląda tak uroczo jak dzieci z fotografii w czasopismach, wręcz przeciwnie, po porodzie noworodki mogą mieć:

  • wydłużoną lub niekształtną głowę,
  • spuchnięte powieki,
  • obrzękniętą lub pomarszczoną twarz,
  • czerwone lub sine znamiona oraz krwiaki na ciele,
  • ciało pokryte meszkiem,
  • luźną skórę na paluszkach,
  • zaczerwienioną lub zażółconą skórę,
  • białe punkciki – krostki na twarzy,
  • opuchnięte sutki i narządy płciowe,
  • podkulone nóżki.
Wszystko to jest naturalną konsekwencją wielomiesięcznego pobytu w łonie matki i trudów porodu. Po kilku – kilkunastu dniach dziecko zmienia się: jego skóra staje się różowa i gładka, opuchlizna znika, kształt głowy zmienia się, znikają także przebarwienia i wypryski.
 
Tak mało i tak wiele, czyli zmysły i umiejętności noworodka
Dziecko przychodzi na świat wyposażone w szereg odruchów, które umożliwiają mu przetrwanie. Część z nich zanika w miarę jak dziecko rozwija się, ale inne (jak mruganie okiem, gdy coś się do niego zbliża) pozostaną. Odruchy, które można obserwować u noworodka to:
  • odruch szukania – dziecko dotknięte w policzek obraca usta w stronę dotykającego i otwiera buzię, w ten sposób szuka piersi matki;
  • odruch ssania – dziecko zaczyna ssać, gdy tylko poczuje coś w ustach, co umożliwia mu jedzenie;
  • odruch Moro – gwałtowna reakcja polegająca na rozrzuceniu rąk i nóg, a następnie przyciągnięciu ich do ciała. Odruch ten wyzwala głośny dźwięk, niespodziewane podniesienie dziecka czy pociągnięcie za kocyk, na którym leży;
  • odruch chwytny – dziecko bardzo mocno zaciska dłoń na podanym mu palcu.

Noworodek ma jeszcze dość słabo rozwinięte zmysły, ale z dnia na dzień stają się one sprawniejsze.
Słuch. Płaczem reaguje na głośne i niespodziewane dźwięki, ale uspokaja się, gdy słyszy głos matki lub inne, znane mu z życia płodowego, dźwięki. Odwraca głowę w kierunku mówiących osób.
Wzrok. Noworodek dobrze widzi przedmioty o wyrazistych konturach (czarne na białym tle), intensywnych barwach (biel, czerń, czerwień), powtarzającym się wzorze, poruszających się, jednak najbardziej skupia się na ludzkiej twarzy i z ogromnym zainteresowaniem wpatruje się w pochylających się nad nim ludzi. Sprzyja to nawiązywaniu więzi z dzieckiem.
Smak i węch. Noworodek rozróżnia wszystkie smaki, ale najbardziej preferuje słodki. Rozpoznaje zapach mleka i zwraca głowę w jego kierunku.
Dotyk. Noworodek najlepiej się czuje, gdy jest blisko drugiego człowieka. Lubi być ciasno otulony i czuć ruch niosącego go opiekuna. Uspokaja go kołysanie, poklepywanie i noszenie.
 
Zaspokoić potrzeby, czyli o emocjach
Rodzice zaspokajają w pierwszej kolejności fizjologiczne potrzeby noworodka: dbają o to, aby było mu ciepło (noworodki mają jeszcze bardzo słabą termoregulację i łatwo marzną), był najedzony (niewielki rozmiar żołądka wymaga częstego karmienia), czysty i suchy (większość dzieci wypróżnia się kilkanaście razy na dobę). Równie ważne dla prawidłowego rozwoju jest dbanie o emocje dziecka. Najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa – dziecko jest spokojne wówczas, gdy jest blisko matki, czuje jej zapach i dotyk, słyszy głos. Już w życiu płodowym dziecko wyczuwa napięcie emocjonalne matki, również po porodzie reaguje na jej zdenerwowanie płaczem i rozdrażnieniem. Płacz jest podstawowym sposobem komunikowania się, a rodzice szybko uczą się rozpoznawać jego rodzaje, inaczej bowiem płacze dziecko głodne, a inaczej znudzone czy wystraszone. Zarówno płacz, jak i nawiązywanie kontaktu wzrokowego służą temu, aby wejść z drugim człowiekiem w relację. Tylko mocna więź z opiekunem zapewni dziecku przetrwanie, ale też prawidłowy rozwój. Dzięki bliskości fizycznej i psychicznej matki, dziecko uczy się kontrolować własne emocje, szybciej też dojrzewa jego układ nerwowy i odpornościowy. Dlatego należy pamiętać o tym, że do tego, aby zdrowo rosnąć i rozwijać się, dziecko potrzebuje bliskości i miłości.


Komentarze

Dodaj komentarz

Treść wiadomości:
Nazwa użytkownika:
Adres e-mail:
Kod weryfikacyjny:

Najnowsze osobywięcej

Avatar ItakaAvatar AktywnaMamaAvatar Lena40Avatar Asia71-Avatar teredAvatar mamusiatulusiaAvatar MonmkaAvatar Ann86Avatar Nika36